Do 1926 r. była własnością Dawida Abrahamowicza, polskiego polityka o korzeniach ormiańskich, ministra do spraw Galicji w Wiedniu, posła na Sejm II Rzeczypospolitej. Do lokatorów należeli m.in. Stanisław Zarewicz (do 1931 r.), kustosz Muzeum Historycznego Miasta Lwowa, Karol Koranyi, docent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, Michał Salpeter, znany dermatolog. Z kolei Izak Goldgeier prowadził tu zakład rytowniczy, a Walerian Drabik sklep z aparatami radiowymi.