
28 listopada
Józef Koffler przychodzi na świat w Stryju jako syn Herscha Kofflera, syna Szlomy Seliga i Sary z Zaleszczyk oraz Rebeki Schönfeld, córki Izaaka Schönfelda jun. i Chai Breindli z domu Lenier ze Stryja.
Rodzina Kofflerów zamieszkuje przy ul. Potockiego 16 – pod tym adresem mieści się też biuro handlowe Izaaka Schönfelda, dziadka Józefa, dobrze prosperującego kupca zajmującego się produkcją mąki i ziemiopłodów.
Położone 70 km na południe od Lwowa miasto Stryj znajduje się wówczas w Galicji, prowincji utworzonej w 1772 r. w wyniku dokonanej przez Austrię aneksji terytoriów południowej Polski. Od końca lat 60. XIX w. do 1914 r. kultura polska w Galicji mogła się rozwijać za sprawą przyznanej przez władze w Wiedniu autonomii, działały tu polskie urzędy oraz szkolnictwo.
11 grudnia
W Stryju Hersz Koffler i Rebeka Schönfeld podpisują akt małżeństwa. Przy tej okazji Hersz składa urzędowe oświadczenia o przysposobieniu dwojga dzieci: Józefa i Gittli Reizli (ur. 9 maja 1900 roku). Siostra Józefa zmienia później imię na Gizela.
23 września
Przychodzi na świat młodszy brat Józefa, Szulim.

Józef Koffler uczęszcza do c.k. Gimnazjum w Stryju. Każdego roku jest konsekwentnie uczniem oddziału oznaczonego literą A. W programie nauczania dla I klasy jest m.in. po 3 godz. tygodniowo nauki języka łacińskiego, matematyki i geografii, a także 6 godz. języka niemieckiego. W szkole (z wyjątkiem dwóch ostatnich lat nauki Kofflera) działała ponadto orkiestra gimnazjalna oraz rozmaite kółka naukowe.
Jednocześnie przyszły kompozytor uczy się prywatnie gry na fortepianie, harmonii i kontrapunktu.
Dwunastoletni Józef zaczyna komponować. Pierwszym jego utworem jest pieśń do słów Heinricha Heinego.

Koffler jako uczeń klasy VIA prezentuje „wolny wykład z historii” pt. Malarstwo w epoce Odrodzenia.

Uczeń klasy VIIA, Józef Koffler, jako członek szkolnego kółka naukowego, prezentuje referat z literatury niemieckiej pt. Der Bau des Dramas.

3 czerwca
Otrzymuje świadectwo dojrzałości. W Sprawozdaniu Dyrekcji c.k. Gimnazjum w Stryju znajdujemy informację, że wyborem maturzysty jest „akademia muzyczna”.

Wyjeżdża na studia do Wiednia, gdzie mieszka w V dzielnicy przy Hamburgerstasse 7. Zapisuje się na I rok studiów na Wydziale Prawa. We wpisie na I semestr podaje następujące dane: obywatelstwo – austriackie, miejsce urodzenia – Stryj w Galicji, wiek – 19 lat, język ojczysty („Muttersprache”) – polski, wyznanie – mojżeszowe, ojciec – Hermann Koffler, kupiec w Stryju.
W semestrze letnim uczęszcza na ćwiczenia z harmonii do Hermanna Grädenera.

Zamieszkuje w IX dzielnicy przy Porzellangasse 16 m. 47 i kontynuuje studia na Wydziale Prawa. Program muzyczny poszerza o Harmonielehre i Kontrapunkt u Grädenera.
W semestrze letnim przenosi się na Wydział Filozoficzny i podejmuje studia muzykologiczne (adres pozostaje bez zmian). Uczęszcza na zajęcia do Guidona Adlera, Wilhelma Fischera i Egona Wellesza. Instytut Muzykologii mieści się wówczas w I dzielnicy w głównym gmachu uniwersyteckim przy Universitätsring 1.
Józef Koffler przerywa studia w związku ze służbą wojskową w wojsku austriackim. Niestety, nie znamy jego przydziału ani szlaku bojowego.
11 listopada
W wagonie sztabowym w Compiegne, gdzie mieściła się kwatera marszałka Francji Ferdynanda Focha, podpisany zostaje akt zawieszenia broni pomiędzy aliantami a Niemcami, kończący I wojnę światową. Konsekwencją jest m.in. rozpad monarchii austro-węgierskiej. Polska odzyskuje niepodległość.

Koffler ochotniczo zaciąga się do wojska polskiego. W latach 1919–1920 prawdopodobnie bierze udział w wojnie polsko-bolszewickiej i dostaje się do niewoli. Nie znamy jego przydziału ani szlaku bojowego, ale możliwe, że z tego czasu wywodzą się znajomości Kofflera z muzykami i kapelmistrzami wojskowymi, jak Stefan Śledziński-Lidzki czy Eugeniusz Dawidowicz i Bogusław Sidorowicz.
Wraca na studia muzykologiczne do Wiednia, gdzie zamieszkuje kolejno w II dzielnicy przy Grosse Sperlgasse 18, m. 12, w IX dzielnicy przy Rossauer Lände 35 i w II dzielnicy nad samym kanałem Dunaju przy Obere Donaustrasse 67 m. 6 (przez ostatnie trzy semestry).
Uczy się gry fortepianowej u Wilhelma Kurza (Brno) i dyrygentury pod kierunkiem Ludwiga Kaisera.
Jednocześnie pracuje jako akompaniator i dyrygent chóralny w mieszczącym się w III dzielnicy wiedeńskim Bürgertheater (Zollamtsstrasse 13), specjalizującym się w repertuarze operetkowym.
Otrzymuje absolutorium i przygotowuje się do egzaminów z zakresu muzykologii i historii literatury polskiej.
W Gabor Steiner Verlag Koffler publikuje własne aranżacje na głos i fortepian wyboru pieśni z singspielu Mozart (premiera 2 czerwca 1923 r. w wiedeńskiej Volksoper) do libretta Juliusa Wilhelma i Paula Franka z muzyką Hansa Duhana.

Czerwcowy numer polsko-żydowskiego dziennika „Chwila” donosi, że dr Koffler angażuje się w szereg przedstawień i zbiórek publicznych na rzecz domu sierot żydowskich w Stryju. Zebrane finanse mają umożliwić dzieciom wyjazd wakacyjny na wieś.
Koffler zamieszkuje na stałe we Lwowie i od roku szkolnego 1924–1925 obejmuje posadę wykładowcy przedmiotów teoretycznych w Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie (ul. Chorążczyzny 7). Dyrektorem instytucji jest Mieczysław Sołtys (1899–1929), a następnie Adam Sołtys (1929–1939). Jest to największa i najstarsza uczelnia muzyczna w południowej Polsce.

lipiec
W Stryju komponuje zbiór 40 polskich pieśni ludowych, który niebawem ma się ukazać drukiem nakładem wydawnictwa Anton J. Benjamin w Lipsku. Jedną z zawartych w nim pieśni – Ty pójdziesz górą (powstała prawdopodobnie w Galicji w XVIII wieku) – przeznacza „dla Róży R.”, swej przyszłej żony i jest to jedyna dedykacja w zbiorze.
3 września
W „Gazecie Porannej” ukazuje się ogłoszenie następującej treści:
Dr Józef Koffler, fortepian, harmonia (tonalna metodą Louis-Thuille lub Riemann i atonalna), przygotowuje do egzaminu państwowego i opracowuje partie operowe i operetkowe. Lwów, ul. Ossolińskich 4.
7 lutego
Podczas koncertu dobroczynnego na rzecz Schroniska dla Sierot Odd Fellows, odbywającego się w prestiżowej sali Carnegie Hall w Nowym Jorku, orkiestra United Odd Fellows' Home Band pod batutą Williama McEvitta wykonuje nieznany dziś Marsz Odd Fellows autorstwa Kofflera.

Carnegie Hall, 1907, Carnegie Hall Rose Archives, https://collections.carnegiehall.org. Courtesy of Carnegie Hall Archives
1 lutego
Na łamach „Muzyka Wojskowego” (nr 3) ukazuje się tekst nieznanego autora przybliżający sylwetkę twórczą Józefa Kofflera, zawierający także spis jego utworów do op. 7. Czytamy tu:
Niestety, praca szarego dnia odrywa kompozytora od całkowitego poświęcenia się twórczości. Żmudna praca pedagogiczna nie pozwala na całkowite wytężenie sił i woli w kierunku kompozycji. W duszy kompozytora przez rok cały gromadzi się zapas pomysłów melodyjnych i harmonicznych, które dopiero w czasie 10–12 tygodniowego letniego spoczynku — w czasie wakacyjnym na papier przelewa i utrwala zapisane w ciągu roku pomysły.

15 marca
We Lwowie konstytuuje się lokalny oddział powołanego do życia miesiąc wcześniej w Warszawie Polskiego Towarzystwa Muzykologicznego. Koffler zostaje zaproszony do udziału w zebraniu organizacyjnym.
